بنگر که چگونه صراف بهار همراه نسيمي دلنشين از راه رسيده و بر دشت و درختان وزيده و رنگین کمانش را بر روی سبزه‌ها نشانده و به شكوفه‌ها سرخی و سبزی بخشيده است اما در اين فصل شادي دلم تنگ است از بي‌وفايي دوستان.

                  از سيب‌هاي نيمه خسته‌ام، نيا

                                                      اگر مي‌آيي

                                                                 مرا دوست بدار،

                                                                               بلند بلندُ و طولاني.